قصد دفاع از یک شعر نبود.این بحث نظری خیلی دامان مراگرفت.گذارشعرازصافی ناخوداگاه عین دیدگاهی مشترک است که من به زندگی و رفتارهای اجتماعی هم تعمیم داده ام .کمی قدیمی اماهنوز زنده است.بازهم فکرمی کنم شاعر،شاعرموج سوم و نو وحجم وناب در پایان روز از لحظه های سبک وlightهم گذشته است وکارنامه شاعری او در چنین مجموعه یی شکل می گیرد مگر ان که بخواهد رفتارشاعری خودراسانسور کند و بخشی از خودش را در پشت بام برای دوران پس از مرگ پنهان بدارد .برای همان صدسال به آن سال ها! وفرم که راه رهرو است از ترکیب همین گفتنی های زیبا+گفتنی های نازیباست که باز هم در دفترهامان می نشیند.
No comments:
Post a Comment